Succesvolle première voor Zusterliefde

Succesvolle première voor Zusterliefde

Het was een grote uitdaging die we 3 maanden geleden aangingen. Zelf een dialoog schrijven, zelf regisseren en zelf opvoeren. Gezamelijk hebben we het thema en de verhaallijn bedacht, en ben ik aan de slag gegaan het op papier te zetten in een dialoog. Een dialoog tussen twee zussen, gespeeld door Marleen den Hoed-Vergouwen en Jeske Visser. Ik ken Marleen en Jeske goed, we hebben al vaak samen op het toneel gestaan, waaronder vorig jaar op het zelfde dialogen festival van Imperium waar we dit jaar, met dit toneelstuk onze première zouden hebben.

De afgelopen maanden hebben we keihard gewerkt met zijn drieen. Nadat het script klaar was, konden de repetities beginnen. Een intensieve periode waarin we wekelijks, soms zelfs vaker bij elkaar waren om het stuk tot leven te brengen. En het is ongelofelijk mooi om dit te zien gebeuren. Als regisseur zie je een stuk vorm krijgen. De karakters worden steeds concreter en in het samenspel ontstaat de chemie. Wanneer je het niet alleen regisseert, maar het ook geschreven hebt, is dit proces nog mooier. De woorden die ooit uit je hoofd op papier zijn gezet worden tot leven gewekt door je acteurs. Die de capaciteit moeten hebben dat te kunnen. Het was een genot om te zien hoe Marleen en Jeske beide zussen vorm gaven, gevormd met hun eigen inzichten, gestuurd door de regie. Het was een van mijn mooiste ervaringen in het theater maken, om dit te zien gebeuren.

Na weken van repeteren, waarin het stuk tot in de details werd opgebouws, de diepgang van het drama werd ingevuld door deze twee getalenteerde actrices, was het dan tijd voor onze première. Je weet, als je deze site vaker bezoekt, dat we deze eenakter nog minimaal 2 keer hierna gaan spelen. Dus was dit onze eerste keer dat we het voor een volle zaal ten tonele konden brengen. Met publiek dat ons kent, en publiek dat ons nooit eerder heeft zien spelen. En met een jury bestaande uit professionals uit het theater- en cultuurvak. Ik kan niet ontkennen dat dat best intimiderend was. Als regisseur moet je je spelers op dat moment los laten, zoals ik in een vorig blog al eens beschreven heb. Dat was in dit geval niet moeilijk. Ik heb gezien wat ze konden, en was daar diep van onder de indruk. Ik had het volste vertrouwen erin dat beide speelsters er klaar voor waren, en dat waren ze ook. Maar wat doet het publiek? Hoe reageert het op wat ze zien? En wat wordt de mening van de professionals in de vorm van een jury? En niet alleen over het spel, maar ook over het stuk zelf.

Het werd geweldig ontvangen. De zaal zat gespannen te kijken naar wat er op het toneel gebeurde. Ze reageerde voor ons verrassend op bepaalde onderdelen, wat wellicht een andere intentie had, maar men had zich vermaakt. Had genoten. Was onder de indruk van wat ze gezien hadden. Inclusief de jury. We kregen naast hun respect voor onze prestatie een goede opbouwende feedback om het nog sterker te maken voor een volgende keer. Feedback die we ten harte nemen en waar we mee aan het werk gaan. De commentaren achteraf waren hartverwamend, vooral van onze achterban. Die ons werk kent in onze grote producties in de Leidse Schouwburg, en nu een andere kant kon zien, en die onder de indruk waren van onze prestaties.

Ik was ook onder de indruk. Van de commentaren, zowel de positieve als de verbeterpunten. Maar vooral van de professionele aanpak van Jeske en Marleen, die het stuk, wat ooit uit mijn eigen brein is ontstaan, zo treffend hebben weten neer te zetten, dat het publiek heeft weten te pakken. Bij het opvoeren van een stuk hoop je altijd dat je het enigszins zo doet zoals de schrijver het bedoeld heeft. En ik kan je in dit geval zeggen, dat de schrijver enorm trots is op dit resultaat. Ik ben trots op Marleen en Jeske. Ik ben trots dit vanuit TiG te hebben mogen doen! We zijn helaas niet door naar de finale volgende week. Maar weet je? Dat maakt me helemaal niets uit. Het is een jury wedstrijd, dus altijd subjectief. Wat voor de één mooi is, hoeft een ander niet mooi genoeg te vinden. So be it. We hebben genoten van de afgelopen maanden, en genoten van de avond. En dat plezier, is waar we dit uiteindelijk allemaal voor doen. En dus is onze première avond een groot succes geworden, met dank aan alle deelnemers en publiek, is deze schrijver een trotse regisseur en voorzitter van de leukste toneelvereniging van Leiden!

No Comments Yet.

leave a reply