De spanning loopt op

De spanning loopt op

Nog een week en een dag en dan is het zover. Dan staan we weer op de planken in de Leidsche Schouwburg, altijd een spannend moment. Rond een uur of 10 in de ochtend druppelen de eerste castleden binnen om zich om te kunnen kleden en de grime in te gaan. Maar voordat dat gebeurd lopen ze langs het podium waar vandaan je de hele zaal kan overzien. Een machtig gevoel die de vlinders in je buik op hol doen laten slaan. Dat is het moment dat je weet dat het die dag toch echt gaat gebeuren na een half jaar van repeteren. Spanning!

Zoals waarschijnlijk al bekend is bij ons publiek spelen wij deze keer een stuk van de enige echte Agatha Christie. Dat betekend dat we geen comedy spelen maar een heuse thriller geschreven door een zeer bekend schrijfster. Spanning!

Het spelen van een thriller voelt anders dan het spelen van een comedy. Natuurlijk moet er gewoon gerepeteerd worden en moet iedereen tekst uit het hoofd leren. Daarbij speel je ook met je hele lichaam en zijn er momenten van interactie tussen verschillende personages. Waar zit het verschil dan in? Bij een thriller werk je niet naar een clou maar naar een ontknoping. Als het stuk goed wordt opgevoerd, en daar gaan wij natuurlijk van uit, wordt er al vanaf het begin een sfeer neergezet die nieuwsgierigheid oproept. Een grimmige sfeer waarbij niets zeker is. Als acteur is het de taak om de kijker voortdurend mee te nemen in verschillende scenario's waarbij iedere mogelijke ontknoping zorgt voor een overkoepelend gevoel: Spanning!

Nu is dit al een zeer lastige taak maar wat het nog lastiger maakt is dat wij als cast al een half jaar weten wie wat waarmee en waarom heeft gedaan. Wij hoeven de cluedo puzzel niet meer op te lossen, hoewel we wel moeten spelen dat we daar mee bezig zijn. Naast dat iedereen dus een rol heeft die behoorlijk uitdagend is, speelt iedereen dus ook nog onwetendheid. Een bijzonder lastige taak als je het mij vraagt. Voor de acteurs zorgt dat ook voor zenuwen en spanning.

Voor mij persoonlijk gelden deze zenuwen niet zo, ik sta achter de schermen en regel daar dat iedereen met de juiste attributen de vloer op gaat. Voor mij een nieuwe uitdaging binnen het amateurtoneelvak waardoor ook een gevoel wordt opgeroepen.. Spanning!

1 Response

  1. Weer een mooi stukje, Lizz. Ik kijk er met plezier naar uit, maar ook met
    SPANNING!!!

leave a reply