Op de helft

Op de helft

Nog minder dan twee maanden. En dan zit het er al weer op. We hebben het gevoel pas net weer begonnen te zijn met het nieuwe stuk Ladysitter, maar toch, de eerste 2 maanden zitten er al weer op en dus zijn we ongeveer op de helft. Het moment waarop we alle drie de bedrijven meerdere keren gespeeld hebben per repetitie avond, en we nu de drie bedrijven aan elkaar gaan plakken. Woensdag doen we nog één avond het derde bedrijf, om zeker te zijn dat we alles goed hebben staan en iedereen weet wat ‘ie moet doen, waar ‘ie moet staan, opkomen en afgaan en hoe we de teksten willen interpreteren. En dan is het gas geven. Het hele stuk moet op één avond gespeeld kunnen gaan worden, wat altijd weer een uitdaging is in de eerste weken. Want ja, er kan nog een hoop niet goed gaan. En dat is oke natuurlijk, want daarom repeteren we.

Tijdens het repeteren mogen we nog zoeken naar de plek op het toneel, de tekst, en moet het elke week een stukje beter gaan. En dat is vooral voor de regie een spannende periode. Je moet de spelers steeds meer los laten en er op vertrouwen dat zij het doen zoals we hadden bedacht.

Het is daarbij belangrijk om dat vertrouwen ook te hebben naar de spelers. Zij hebben natuurlijk hetzelfde doel voor ogen als wij van de regie. En van het bijsturen en directieve aanwijzingen wordt het nu steeds meer het coachen van de spelers. Ze uitdagen het maximale uit zichzelf te halen, ze inspireren om alles te geven wat ze hebben. Ze moeten de komende weken routine opbouwen zodat we tijdens de grote voorstelling in de Schouwburg het zo doordrenkt hebben met onze eigen invloeden, dat het als bijna vanzelf gaat.

En dan is het loslaten voor de regie. Een van de moeilijkste momenten in de productieperiode. De verantwoordelijkheid komt elke week weer wat meer bij de spelers te liggen dat het in Mei ook daadwerkelijk goed gaat. Maar juist dat loslaten is cruciaal voor ons als regie. Want alleen dan kunnen we zorgen dat de spelers gaan spelen zoals zij het kunnen. Zij geven de interpretatie aan de rol en het spel, de regie is slechts een begeleiding van dat proces. En om dan een complete voorstelling te hebben staan is een van de mooiste dingen die bestaat. Met trots kunnen we dan terugkijken op een geslaagde voorstelling en repetitieperiode.

Maar goed, zo ver zijn we nog niet. Nog een goede 7 weken hebben we te gaan waar we nog grote stappen moeten zetten. En dat we dat kunnen ben ik van overtuigd, dat hebben we immers al vele malen vaker laten zien!

No Comments Yet.

leave a reply