Impro

Vorige week heb ik meegedaan met een workshop impro theater, bij een van de collega toneelgezelschappen die Leiden rijk is. Impro staat voor improvisatie. Niets is ingestudeerd, alles wordt ter plekke bedacht door de acteurs. Hoe anders is dat wat wij doen. Waar in ons toneelspel alles uitgedacht is, ingestudeerd en geregisseerd, leer je bij improtheater dat alles wat je doet, goed is. Improvisatie vinden veel mensen moeilijk. Terwijl het eigenlijk precies dat is wat we zelf de hele dag doen. Ons leven is een groot improvisatiespel. En toch is het moeilijk. Niet zozeer om iets te bedenken in het moment zelf, maar om je kwetsbaar op te durven stellen.

 

Je zag dan ook dat in deze groep mensen die elkaar grotendeels niet kenden, de grootste drempel was om jezelf helemaal te geven. Het werd goed opgevangen door de leraar in de workshop. "Faal met een lach, alles is goed" was het motto van de avond. Langzaam aan zag je bij iedereen dat werd ontdekt dat iedereen respect had voor elkaar. Er werd veel gelachen, maar niemand werd uitgelachen. Dat was ook helemaal niet nodig want iedereen bracht zijn eigen unieke vorm van humor mee. Impro kennen we van de TV zoals "de Lama's". Korte spellen, een aantal spelers met een opdracht in de meest bizarre vorm. En dan komen daar hele leuke, verrassende en mooie scène's uit. Het was een hele bevrijdende vorm van acteren en ging bijna vanzelf.

 

Impro en regulier toneelspel zoals wij dat doen lijken bijna compleet het tegenovergestelde. En toch zag ik een belangrijke overeenkomst in beide vormen. Naast het entertainen van een publiek en de lol om het te doen bij de deelnemers, was teamwork hetgeen het samen bracht. Je reageert op elkaar, let op elkaar, helpt elkaar als het 'fout' dreigt te gaan. En dat is niet anders dan wanneer wij op het podium staan met elkaar. Het is altijd een samenwerking met elkaar. De karakters reageren op elkaar en kunnen dat doen omdat we samenwerken. Omdat het logisch is hoe we op elkaar reageren. De verhaallijn is logisch omdat we er samen doorheen lopen, ook al heeft een schrijver deze lijn voor ons bedacht, we bewandelen het allemaal samen. Cast en crew.

 

En iedereen heeft daar zijn rol en verantwoordelijkheid in. De man of vrouw die het licht bedient, de regisseur die het totaalplaatje van een tekst naar een visueel spektakel heeft vertaald, de acteurs die hun rol vol overtuiging spelen. En daar zit geen verschil in met impro. Sterker nog, impro helpt ook ons spel beter te worden. Het helpt je scherp te blijven naar je collega spelers, zodat als het fout dreigt te gaan, je als team kunt reageren. De souffleuses, en de spelers in de scène. We kunnen rond het vastomlijnde kader manoeuvreren, improviseren, om weer in het juiste pad te komen. We lossen het als team op, en als we het goed doen, dan heeft het publiek het niet eens door. Impro en onze theatervorm, ze liggen dichter bij elkaar dan het op het eerste gezicht lijkt!

 

Maurice

 

Maurice Zondag is al meer dan 15 jaar gedreven amateur acteur en heeft in vele mooie producties meegespeeld. Hij is tevens voorzitter van de vereniging en kan op deze manier zijn passie voor theater nog beter invulling geven. Kijk hier voor een overzicht van alle andere spelende leden. Abonneer je op onze nieuwsbrief en mis niet meer!

No Comments Yet.

leave a reply