Het moet vaut!

Het moet vaut!

Nu alle drie de bedrijven gezet zijn is het zaak dat we ze alle drie achter elkaar plakken en er een lopend geheel van maken. Eén groot toneelstuk in plaats van drie losse aktes. Het leuke daarvan is dat het hele verhaal dan echt tot leven komt. Het lastige is dat je continu in je rol moet blijven en alles wat je zegt er uit moet zien alsof je het voor het eerst zegt, en niet alsof je er al 3 maanden hard op oefent. En daarbij moet je natuurlijk ook verstaanbaar zijn. Om dit laatste te verzekeren hebben we afgelopen repetitie een klein geheugensteuntje gekregen: vaut.

Vaut? Ja vaut. Dat staat voor Volume, Articulatie, Uitspraak en Tempo. En wat moet je daar als acteur of actrice nu mee?

Allereerst is het belangrijk dat je, wanneer je op het podium staat, voldoende volume meegeeft aan wat je zegt. We spelen zonder microfoons en we willen dat ook de mensen achterin op het tweede balkon ons kunnen horen. Om dit te bereiken is het belangrijk dat je de lucht vanuit je buik haalt, en niet hoog in je borst ademhaalt. Zeker wanneer je een grote rol hebt en de volgende dag ook nog een verstaanbare stem wilt hebben is dit zeer belangrijk.

De articulatie gaat over de manier waarop je met je tong, lippen, kaak en gehemelte klanken produceren. Om goed verstaanbaar te zijn is een overdreven duidelijke articulatie nodig waarbij iedere klank evenveel aandacht krijgt om te worden geproduceerd.

Dat woorden goed uitspreken een kunst op zich is, heb ik ondertussen wel geleerd. Iedere letter van ieder woord moet in de juiste volgorde aan bod komen en aandacht krijgen. Waar we in het dagelijkse taalgebruik vaak letters van woorden weg laten wanneer we deze woorden uitspreken, moeten op het toneel alle letters van alle worden precies worden geproduceerd. Probeer de vorige zin maar eens uit te spreken zonder letters over te slaan, dan merk je hoeveel letters we eigenlijk inslikken. En dan heb ik het nog niet gehad over dialecten en accenten waarbij dat vaak nog erger gebeurd.

En ten slotte is er het tempo, de snelheid waarmee je de tekst uit spreekt. Om verstaanbaar te zijn is het natuurlijk belangrijk dat er niet te snel wordt gesproken. Zeker omdat de hele zaal je moet kunnen verstaan, en niet alleen je tegenspeler, is het belangrijk dat je de tekst rustig uitspreekt. Ik denk dat ik dit nog wel het lastigste vind omdat ik vaak al zo blij ben dat ik mijn tekst nog weet, dat ik het er liever maar zo snel mogelijk uitgooi voordat ik het weer vergeet, waardoor ik over mijn woorden struikel en niemand een idee heeft wat ik nou eigenlijk zeg. Het zou jammer zijn als dat 23 mei ook zou gebeuren, dus hier zal ik nog flink op moeten oefenen. Maar goed, ik ben dan ook nog aan het leren toneelspelen!

No Comments Yet.

leave a reply