Gezondheid!

Gezondheid!

Je kent het wel. Zo’n periode in de winter (die soms voelt als de hele winter), waarin je als je geluk hebt meerdere mensen kent die ziek zijn. En als je pech hebt ben je zelf een van de slachtoffers van de nieuwste griep- of hoestepidemie. De acteurs en actrices zijn zelf toch ook maar gewone mensen (ik hoop dat deze bekentenis niemand zal shockkeren) en dus hebben ook wij regelmatig snotterende en hoestende spelers op de oefenavond. Maar dat is precies het punt. Ze zijn er wel. Want hoe ziek of beroerd of moe je je ook voelt, een repetitie afzeggen doe je niet zomaar. Je hebt een verantwoordelijkheid tegenover alle andere met wie je keihard aan deze productie aan het werken bent. En dus ben je er. Ook als je nog net kan ademhalen tussen al je gehoest door. Ook als je net een nieuwe knie hebt. Ook als je eigenlijk geen stem hebt. Als je meer dan twee minuten op je benen kunt staan en je ogen open kunt houden ben je er. En dat is niet omdat we geterroriseerd worden door de regie of andere spelers. Nee. Dat komt vanuit jezelf. Want je wilt de andere niet teleur stellen, en vooral ook jezelf niet.

 

Natuurlijk komt het ook regelmatig voor dat iemand echt te ziek of moe is om te komen. En gelukkig is daar natuurlijk ook alle begrip voor. Want wij zijn ook maar een groepje mensen die het leuk vinden om een toneelstuk in elkaar te zetten voor die 300 man in de schouwburg. En dat dan af en toe een hoestend, proestend en half slapend groepje mensen is, ach, dat nemen we dan allemaal maar voor lief.

No Comments Yet.

leave a reply