Gastblog van Sharon van Vuuren

Gastblog van Sharon van Vuuren

Het is nu al weer bijna een jaar geleden dat ik op zoek ging naar een nieuwe toneelvereniging. Ik had al bij een vereniging gezeten voor ik ging studeren, maar die was ver van waar ik nu woon en dus geen optie. Maar hoe vind je er een? Waar begin je met zoeken? Internet? En hoe maak je dan een selectie?

Voor mij bleek de 3 oktober optocht een antwoord te hebben. Een vriend kende iemand die mee liep aan de optocht, mijn zijn toneelvereniging. Oh? En welke toneelvereniging is dat dan? Dat bleek Tot Ieders Genoegen te zijn.

Dan maar weer terug naar de computer en even googlen op ‘toneelvereniging Tot Ieders Genoegen.’ En daar kwam de site al bovendrijven. Na even een beetje rondgeneusd te hebben was ik toch wel nieuwsgierig geworden, en besloot ik om een mailtje te sturen. Het duurde niet lang of ik had een enthousiast antwoord terug. Het voelde goed dat het eerste contact zo positief was. Op de een of andere manier voelde ik me toen al bijna welkom, en ik had nog niet eens iemand van de vereniging ontmoet. Alles wat ik wist was dat een vriend van een vriend er bij zat, en dat ik een leuke mail had gehad als reactie.

De eerste keer dat ik kwam kijken op de woensdagavond, waren ze druk bezig met de laatste repetities voor het stuk ‘Tel uit je winst’ dat in november werd opgevoerd. De sfeer die gezet was in de mail die ik had gekregen, was gelijk te merken. Mensen waren enthousiast en benieuwd naar wie ik was. Ook tijdens het oefenen, waar je als nieuweling niet veel meer doet dan kijken en stilzitten, voelde ik me op mijn gemak. En dat is heel wat voor mij. Normaal ben ik, als ik ergens nieuw binnenkom, verlegen en kijk ik eerst te kat uit de boom. Maar door de warme sfeer die bij TIG hangt, voelde ik me eigenlijk vanaf het eerste moment op mijn gemak.

Een paar weken later ben ik gaan kijken naar de uitvoering in de schouwburg. Maar mijn besluit had ik toen al genomen: ik wilde maar wat graag bij deze vereniging komen. En dus werd ik uitgenodigd voor de ledenvergadering en ben ik sinds afgelopen januari officieel lid van TIG.

Enigszins tot mijn verbazing, kreeg ik ook gelijk een klein rolletje in de nieuwe productie voor mei 2015; ‘Een vrouw moest verdwijnen.’ Ik vond het erg leuk om gelijk mee te mogen doen, maar ook wel een beetje eng. Bij toneelspel moet er een bepaalde band en een vertrouwen zijn tussen iedereen die meewerkt aan een productie, en ik kende deze mensen eigenlijk nog helemaal niet. Het spelen met wildvreemden, dat was een uitdaging. Behalve dat het helemaal niet zo voelde. Ik was nog maar een paar keer geweest, maar toch voelde het eigenlijk al vertrouwd. En die band werd alleen maar versterkt door het feit dat je zo intensief met elkaar naar een eindproduct toewerkt.

Nu, zo’n negen maanden nadat ik voor het eerst bij TIG kwam kijken, is het al een onderdeel van mijn leven geworden. Ook krijg ik regelmatig de vraag of ik ‘die en die nog ken? Oh nee, dat weet jij natuurlijk niet.’ Nee, ik ben immers nog maar een half jaar lid, mijn TIG-geschiedenis is nog maar heel kort. Maar die wordt steeds groter. Week voor week.

Bijna een jaar geleden hoorde ik voor het eerst van TIG. En nu? Nu is het al een beetje mijn vereniging. En dit jaar loop ik zelf ook mee met de 3 oktoberoptocht. Wie weet zal ik daar iemand anders ook enthousiast maken voor TIG, en zo de traditie voortzetten waarmee ik zelf bij TIG terechtgekomen ben.

No Comments Yet.

leave a reply