Amateur verses professioneel

Amateur verses professioneel

We zijn als toneelvereniging een verzameling hobbyisten die zo raar zijn dat ze elke woensdag avond met elkaar in een veredeld klaslokaaltje gaan zitten om een toneelstuk in te studeren. En in de vrije avonden in de rest van de week de teksten te leren. Decors te regelen, uit te werken hoe het er uit moet komen te zien, contacten te onderhouden met gemeente en schouwburg om die twee avonden per jaar in diezelfde schouwburg te kunnen spelen. En dan komt u ook nog eens kijken! Raar eigenlijk denk ik soms.

 

Eigenlijk niet echt. Want entertainen is gewoon ontzettend leuk om te doen! En die wekelijkse repetities zijn gezellig, met leuke mensen, en we werken naar een mooi doel toe. Iedereen zet zich er 100% voor in om dat allemaal geregeld te krijgen. En dat al 85 jaar. Best leuk toch?

 

In dat opzicht is het niet anders dan professioneel theater maken. Het belangrijke verschil zit hem vooral in het feit dat die mensen er voor betaald worden dat werk te doen. Wat ik ze ook van harte gun overigens. Want vergis je niet wat het betekent om dit werk te doen als professional. 300 keer een voorstelling doen en elke avond weer doen alsof je het verhaal voor het eerst vertelt. Je moet het maar kunnen!

 

Dat doet natuurlijk wel veel voor de kwaliteit van een productie. Op het moment dat er geld mee gemoeid is, wordt de wereld harder. Worden er hogere eisen gesteld. miss-saigon-theatre-breaks-helicopterNiet iedereen mag en kan een bepaalde rol spelen. Het decor moet er picobello en geavanceerd uit zien. Draaiende delen, vliegtuigen op het toneel, u kent het wel. Die budgetten hebben wij niet, en is ons doel ook niet. Bij ons kan iedereen zich aanmelden als spelend lid en krijgt iedereen de kans zijn talent te ontdekken en te ontplooien. Oud of jong, veel ervaring of niet, iedereen moet de kans krijgen is ons motto. We maken zo de weg vrij voor elke Leidenaar om theater te maken, ook als je niet uit Leiden komt overigens ;).

 

We spelen geen 300x, maar voeren het 1x op en hebben minder dan 20 repetities waarin het klaar moet zijn. Dus is het een andere kwaliteit. Is dat erg? Helemaal niet! Elk half jaar spelen voor een volle schouwburg zegt genoeg. Spelen we dan slecht, dat we maar 1x kunnen spelen? Nee, ook dat helemaal niet (al zeg ik het zelf en ik hoop dat u dat wilt beamen). Voor de tijd en de middelen die we hebben zetten we in verhouding een hele prestatie neer. De inzet van alle betrokkenen doen in geen enkele vorm onder voor die van de professionals, wat op zich bewonderingswaardig is, gezien het feit dat het voor iedereen zijn vrije tijd betreft.

 

Na afloop van elke voorstelling worden we weer hartelijk ontvangen in de foyer door u, ons publiek, en worden we overladen met complimenten. Dat merken we natuurlijk zelf ook wanneer we spelen en we horen de reacties uit de zaal, de lachsalvo's zijn ons niet vreemd en is altijd weer mooi om te horen. Dan realiseer je je weer dat het alle tijd weer waard was. Entertainen zit ook bij ons in het bloed, ook al zijn we 'slechts' amateurs. We houden er van om onze passie uit te voeren, ook zonder er voor betaald te worden. En dus ook zonder die druk die onze professionele collega's elke dag weer meedragen. Al weet ik ook zeker dat ook zij dat er graag voor over hebben. Entertainen is immers een van de mooiste dingen om te doen. Of het nu 300x per jaar is, of 2 keer. We doen het allemaal voor die reactie van u, zodat we weten: we hebben u weer een mooi avondje uit bezorgd. En hoe geweldig is het, dat te mogen doen?

No Comments Yet.

leave a reply